بانو

قرار بود با دخترک به خانه خاله اش که خواهرم باشه،بریم.

گفت : مامان میشه رسیدیم تو من رو بذاری اونجا و خودت بری؟

گفتم: چرا؟

گفت: تو لازم نیست خونه کسانی که من رو دوست دارند و بهم اهمیت می دهند،همراهم باشی..فقط جاهایی که به من اهمیت نمی دهند،کنار من باش!

بانو...

داشتم از معده درد شدید به خودم می پیچیدم،دست دخترکم روی معده ورم کرده ام بالا و پایین می رفت...

سرش را نزدیک گوشم آورد و گفت : کاش حداقل یک نی نی توی دلت بود تا بعد از اینهمه درد، خوشحالمون می کرد.

بانو...

بعد از اینکه از بازی کردن باهاش خسته شدم و خواستم برم به کارهایم برسم،بهش گفتم : حالا یکم هم تنهایی بازی کن.

با حالت ناراحتی در حالی که بسوی اتاقش می رفت گفت: حداقل یک خواهری،سگی ،چیزی برای من نیاوردی باهاش بازی کنم...

بانو...

گفت: یعنی من توی این کوچه بدنیا آمدم؟

گفتم: نه...ولی اینجا کاشته شدی...

بانو...

بیشتر وقتها داد و فریاد ما پس از شکستن یک گلدان یا بشقاب ،بخاطر از دست دادن اون شی نیست، شاید فرصتی است که تمام حرفهای نگفته و گلایه ها را فریاد بزنیم...

بعد از اینکه سه تا گلدانم را بطور اتفاقی شکست ، عصبانی شدم،اما می دانستم دلایل مهمتری از آن گلدانها برای عصبانیتم دارم...

قول داد که سه تا گلدان برام بخره...اما چیزهای مهمتری هم هستند،که نیستند.

بانو...

یکهو وسط کارتون دیدنش رو کرد به من و گفت:

بالاخره یک راهی پیدا کردم که مامانت رو زنده کنیم.

بدون اینکه منتظر جواب من باشه ادامه داد:

پول می گذاریم روی قبرش زنده میشه...

گفتم: این حرفا چیه؟

گفت: چند شب پیش خودم شنیدم بابا بهت گفت پول روی مرده بذاری زنده میشه !

بانو...